Metoda aplikacji PAC/PAM

Chlorek poliglinu: PAC w skrócie, znany również jako zasadowy chlorek glinu lub hydroksylowy chlorek glinu.

Zasada: w wyniku hydrolizy produktów chlorku poliglinu lub polichlorku glinu w ściekach lub osadach szybko tworzy się osad koloidalny, dzięki któremu można łatwo oddzielić duże cząstki osadu. Wydajność: Wygląd i działanie PAC zależą od zasadowości, metody przygotowania, składu zanieczyszczeń i zawartości tlenku glinu.

1. Gdy alkaliczność czystego, ciekłego chlorku poliglinu mieści się w zakresie 40%–60%, jest on jasnożółtą, przezroczystą cieczą. Gdy alkaliczność przekracza 60%, stopniowo staje się bezbarwną, przezroczystą cieczą.

2. Gdy zasadowość jest mniejsza niż 30%, stały chlorek poliglinu jest soczewką.

3. Gdy zasadowość mieści się w zakresie 30%~60%, jest to materiał koloidalny.

4. Gdy zasadowość jest większa niż 60%, stopniowo staje się szkłem lub żywicą. Stały chlorek poliglinu wykonany z boksytu lub minerału ilastego ma barwę żółtą lub brązową.

Ilustracja produktu

Wspólna klasyfikacja

Zawartość 22-24%: produkcja w procesie suszenia bębnowego, bez filtrowania płytowego i ramowego, zawartość materiałów nierozpuszczalnych w wodzie jest wyższa, taka jest obecna cena rynkowa produktów przemysłowych, stosowanych głównie do przemysłowego oczyszczania ścieków.

26% zawartości: Produkcja odbywa się w procesie suszenia bębnowego, bez filtracji płytowo-ramowej, zawartość materiałów nierozpuszczalnych w wodzie jest niższa niż 22-24%. Produkt ten jest krajowym standardem klasy przemysłowej. Jego cena jest nieznacznie wyższa. Stosowany jest głównie w przemysłowym oczyszczaniu ścieków.

28% zawartości: Posiada dwa rodzaje procesu suszenia bębnowego i suszenia rozpyłowego, ciecz przepływa przez filtr ramowo-płytowy, nierozpuszczalny w wodzie w porównaniu z pierwszymi dwoma niskimi, należy do produktów wysokiej jakości PAC, może być stosowany do oczyszczania ścieków o niskiej mętności i wstępnego oczyszczania wody wodociągowej.

30% zawartości: Istnieją dwa rodzaje suszenia bębnowego i suszenia rozpyłowego, ciecz macierzysta przepływająca przez filtr ramowo-płytowy, należą do wysokiej jakości produktów PAC, stosowanych głównie w zakładach uzdatniania wody wodociągowej i w gospodarstwach domowych o niskim stopniu mętności.

32% zawartości: powstaje w procesie suszenia rozpyłowego i różni się od innych produktów tym, że ten PAC ma biały kolor, jest wysokiej czystości nieżelaznym chlorkiem poliglinu, stosowanym głównie w przemyśle chemicznym i kosmetycznym, należy do klasy spożywczej.

Poliakrylamid: zwany PA M, powszechnie znany jako flokulant lub koagulant

Zasada: Łańcuch cząsteczkowy PAM i faza rozproszona poprzez szereg efektów mechanicznych, fizycznych, chemicznych i innych łączą się ze sobą, tworząc sieć, wzmacniając w ten sposób swoją rolę.

Wydajność: PAM to biały proszek rozpuszczalny w wodzie, prawie nierozpuszczalny w benzenie, eterze, lipidach, acetonie i innych rozpuszczalnikach organicznych. Wodny roztwór poliakrylamidu to prawie przezroczysta, lepka ciecz, nie jest niebezpiecznym towarem, nietoksyczny, niekorozyjny, stały. PAM ma higroskopijność, która wzrasta wraz ze wzrostem stopnia jonizacji.

Ilustracja produktu

Wspólna klasyfikacja

PAM, ze względu na charakterystykę grupy dysocjacyjnej, dzieli się na poliakrylamid anionowy, poliakrylamid kationowy i poliakrylamid niejonowy. Poliakrylamid jonowy.

Kationowe PAM: osad czynny wytwarzany metodą biochemiczną

Anionowe PAM: ścieki i osady z ładunkiem dodatnim, takie jak huty stali, zakłady galwanizacji, huty, płuczki węglowe, odpylanie i inne ścieki, mają lepszy efekt

PAM niejonowy: kationowe i anionowe mają dobry efekt, ale cena jednostkowa jest bardzo wysoka, na ogół nie są powszechnie stosowane

Dodano instrukcje użytkowania

Czym jest flokulacja? Po dodaniu koagulantu do surowej wody i jej całkowitym wymieszaniu z wodą, większość zanieczyszczeń koloidalnych w wodzie traci stabilność, a niestabilne cząstki koloidów zderzają się ze sobą i kondensują w zbiorniku flokulacyjnym, tworząc kłaczki, które można usunąć metodą wytrącania.

Czynniki wpływające na flokulację

Proces wzrostu kłaczków jest procesem kontaktu i zderzenia małych cząsteczek.

Jakość efektu flokulacji zależy od dwóch czynników:

1. zdolność kompleksów polimerowych powstających w wyniku hydrolizy koagulantu do tworzenia mostków szkieletowych adsorpcji, która jest określona przez właściwości koagulantów

2 prawdopodobieństwo kolizji małych cząstek i jak je kontrolować, aby kolizja była rozsądna i skuteczna. Dyscypliny inżynierii uzdatniania wody uważają, że aby zwiększyć prawdopodobieństwo kolizji, należy zwiększyć gradient prędkości, a zużycie energii przez zbiornik wodny musi zostać zwiększone przez zwiększenie gradientu prędkości, to znaczy zwiększenie prędkości przepływu puli flokulacyjnej (dodatek: jeśli cząstki agregują i rosną zbyt szybko podczas flokulacji, zostaną zniszczone. Istnieją dwa problemy: 1 wzrost kłaczków zbyt szybki osłabia ich wytrzymałość, w procesie przepływu napotkane silne ścinanie spowoduje odcięcie mostka ramy adsorpcyjnej, odcięcie mostka ramy adsorpcyjnej jest trudne do kontynuowania w górę, więc proces flokulacji jest również procesem ograniczonym, wraz ze wzrostem kłaczków prędkość przepływu powinna zostać zmniejszona, tak aby utworzone kłaczki nie były łatwe do rozbicia; 2 zbyt szybki wzrost niektórych kłaczków spowoduje, że powierzchnia właściwa kłaczków wodnych znacznie się zmniejszy, niektóre reakcje nie są idealne małe cząstki tracą warunki reakcji, te małe cząstki i duże cząstki prawdopodobieństwo kolizji znacznie się zmniejszy, trudno jest ponownie rosnąć, te cząstki nie mogą (zachowano jedynie zbiornik sedymentacyjny, trudno jest też zachować go dla filtra.)

Dodaj wymagania

Na wczesnym etapie reakcji dodawania koagulantu należy zwiększyć szansę kontaktu ze ściekami tak bardzo, jak to możliwe, zwiększyć mieszanie lub szybkość przepływu. W zależności od kolizji przepływu wody i płyty składanej oraz przepływu wody między płytami składanymi, należy zwiększyć prędkość, tak aby zwiększyć możliwość zderzenia cząstek wody, co powoduje kondensację kłaczków. W późniejszej reakcji, w celu zmniejszenia gradientu prędkości, można uzyskać lepszą flokulację, efekt wytrącania.

Dodawanie sprzętu: Pojemnik na lek, zbiornik na lek, mieszadło dozujące, pompa dozująca i sprzęt dozujący. Wyposażony w metody

Stężenie dozowania PAC, PAM (wyjęte z torebki z opakowaniem leku i dodane do zbiornika do rozpuszczania) Stężenie dozowania PAC i PAM Zgodnie z doświadczeniem: stężenie roztworu PAC w puli 5%-10%, stężenie PAM 0,1%-0,3%, powyższe dane proporcjonalnie do jakości, tj. każda sześcienna objętość wody PAC 50-100 kg, PAM 1-3 kg. To stężenie jest stosunkowo wysokie, zdolność rozpuszczania PAM jest ograniczona, należy dokładnie wymieszać mieszając ze średnią prędkością, aby całkowicie rozpuścić. Latem stężenie rozpuszczenia PAM można odpowiednio zwiększyć do 0,3-0,5%. Weź stężenie rozpuszczenia PAC 10%, stężenie rozpuszczenia PAM 0,5%, a następnie każdą sześcienną objętość wody rozpuszczonej PAC 100 kg, PAM 5 kg, wyreguluj przepływ pompy przepływomierza membranowego zgodnie z obliczeniem 1 metr sześcienny/24 godziny, tj. Q = 42 litry/godzinę, aby osiągnąć idealną oczyszczalnię ścieków Efekt flokulacji. Dawkowanie środka do oczyszczania ścieków PAC, PAM (rozpuszczonego w wodzie pierwotnej). Dawkowanie środka do oczyszczania ścieków wynosi zazwyczaj PAC 50-100 ppm, PAM 2-5 ppm, jednostka ppm to jedna milionowa, więc przeliczając na 50-100 gramów PAC na tonę ścieków, 2-5 gramów PAM, zaleca się, aby zgodnie z tym testem dawkowania, dawka wynosiła 100 kg PAC dziennie, a dawka PAM 4 kg. Powyższe dawkowanie zostało obliczone na podstawie ogólnego doświadczenia, a konkretna dawka i stężenie dawki muszą być oparte na konkretnym eksperymencie dotyczącym jakości wody. Oblicz wartość zadaną w przepływomierzu pompy dozującej.

Po dodaniu środka do ścieków lub osadu należy go dokładnie wymieszać. Czas mieszania wynosi zazwyczaj 10–30 sekund, zazwyczaj nie dłużej niż 2 minuty. Dokładna dawka środka oraz stężenie cząstek koloidalnych i zawiesin w ściekach lub osadzie, rodzaj i sprzęt do oczyszczania, mają ścisły związek z niektórymi metodami oczyszczania osadu. Najlepsze dawki uzyskuje się poprzez liczne eksperymenty. W zależności od optymalnego stężenia dozowania (stężenie ppm1 do dodania) i przepływu wody (t/h) oraz konfiguracji stężenia roztworu (stężenie preparatu ppm2), można obliczyć wartość wyświetlaną na przepływomierzu pompy dozującej (l/min). Wartość wyświetlana na przepływomierzu pompy dozującej (l/min) = przepływ wody (t/h) / 60 × stężenie dodane / stężenie preparatu ppm2.

Uwaga: ppm to jedna milionowa jednostek wartości przepływomierza pompy dozującej; LPM to litry na minutę; GPM to galony na minutę